Sunday, April 6, 2008

Plano Mo?

Jake: Bord, may itatanong ako sa'yo.

Oni: Bord.

Jake: Bord, kelan ka nagsimulang mag-solo flight?

Oni: Hmm. Tagal na. Mga college pa. Bakit?

Jake: Magso-solo flight na rin ako e.

Oni: Ah... Okay yan. Mahal ang kuryente.

Jake: Oo nga e. Inaalala ko lang dahil kargo ko na lahat. Pero quits lang kasi hindi na internet-all-you-can. 'Yun lang.

Oni: 'Yun lang. Okay sana kung may internet sa office na no restrictions

Jake: Well, I guess i just have to live with it. Uunti-untiin ko naman e.

Oni: Okay.

Jake: Hanggang sa makapag-provide na 'ko ng sarili kong internet access. Tsaka chics.

Oni: Hehehehe.

Jake: Pruprublemahin ko lang siguro kuryente, tubeg, chibog, renta, pamasahe, tsaka pang-gimik. Goodluck.

Oni: Oo. May work ka ba?

Jake: Company-hopping pa ren.

Oni: Ganu'n ba? Hanap ka muna na ma-regular ka. Then tsaka ka mag solo.

Jake: Still joining 'em undergrads and under-employed people in a quick money called call center industry.

Oni: Ba't gusto mo na mag solo? Gusto mo na bang maka tipid sa motel fees?

Jake: 'Tangina mo. Wala na akong alam sa mga ganyan-ganyan, bords. Tsaka na lang ulet babarurot kapag stable na.

Oni: Hehehehe.

Jake: Ikaw ba bords nakikini-kinita mo ba future mo?

Oni: Okay lang.

Jake: Have you thought of it lately?

Oni: Malapit na akong mag asawa.

Jake: Seryoso?

Oni: Oo. Mga two years from now.

Jake: Alright.

Oni: Hindi ako nakabuntis, ha.

Jake: Thought of putting up a business rather than still being a corporate slave?

Oni: Kasi dapat magka-anak na ako before 30. Putting up a business requires a lot of risk.

Jake: Oo naman. Pundar muna tsaka na gumawa ng mga magdadala ng apelido.

Oni: Gusto ko mag-business pag marami na akong ipon. Paano ka magkakapera? Eh 'di maging corporate slave muna.

Jake: The thing is, nasa mindset mo pa rin 'yan, rather than being a corporate slave forever. Sa ngayon, hindi ko talaga alam kung anong trip ko sa buhay.

Oni: P're, mukhang seryosong usapan, ha. Ano'ng meron?

Jake: Eto siguro 'yung tinatawag na quarterlife-crisis.

Oni: 25?

Jake: Wala, ayoko na kasing dumepende sa mga folks. 'Yun lang naman. E nagpabaya kasi ako sa buhay ko dati kaya I have to make do of what I have and what I can do.

Oni: Actually, nangyari na rin sa'kin 'yan.

Jake: Sa nakikita ko, ganito talaga ang trend sa generation natin ngayon.

Oni: Oo nga. At least, naiisip natin yung ngyayari sa buhay natin, right?


Hindi pa ako tapos ng college. 23 na ako, pero undergrad pa rin. At mukhang matatagalan pa ako. Nagkanda-leche-leche kasi simula nu'ng nag-4th year na ako. Dati kasi, lagi akong "achiever." Ewan ko, basta bigla na lang ako tinamad. Kung dati e minamani ko lang 'yung mga exams at pine-perfect ko ang mga quizzes, nitong huli kong semester e naging pala-absent ako. At dahil sa nawalan na yata ako ng gana mag-aral, naisip ko na lang munang magtrabaho. Baka nga hindi pa rin ako mag-enroll ngayong semester ng taon na ito. Gustuhin ko mang ituloy ngayon ang college ko, may mga kumplikadong bagay pa rin ang pumipigil sa'kin. Kaya ayun. Naisip ko ring magtrabaho dahil gusto ko nang humiwalay sa "shit-hole" na kinalulugaran ko at mag-solo na. Gusto ko na ng sariling buhay. Hindi nakadepende, at walang nakikialam ultimo pati hairdo ko.

Pero ewan ko ba kung ano ba talaga gusto ko. Ano'ng trip ko sa buhay. May plano pa naman akong tapusin college ko, pero hindi muna ngayon. Basta naka-focus lang ako sa pag-hada para kapag nakapag-ipon na ako, kaya ko nang suportahan sarili ko. Iniisip ko sarili ko makalipas ng lima o sampung taon. Ano na kaya ginagawa ko? Asan kaya ako? Hanggang kelan ako magta-trabaho? Kung wala na akong kapasidad magtrabaho sa anumang dahilan, paano ako mabubuhay?

Ewan.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails