Sunday, June 9, 2013

Micro-Kwento #9: Candid Crush

Nag-aabaang ako ng elevator sa ground floor ng building kung saan kami nag-oopisina. Maaga pa naman at walang dahilan para magmadali. Ang problema lang e bakit parang napakahaba ng pila dito. Ayaw ko pa naman ng ganito, and for some reason, hindi ako pasensyoso sa mga ganitong bagay. O siguro, dahil sa stress na hatid ng trabaho lately kaya naging iritable ako.

Iniisip ko ang lahat ng ito nang may tao na bumangga sa likuran ko. Alam kong babae ang nakabangga sa akin. Kasi, sa pagkakabangga niya ay hindi ko sinasadyang masiko ang kanyang dibdib. Naramdaman ng siko ko ang buong shape ng kanyang dibdib nang bahagya itong kumiskis. Wala namang bahid ng kamanyakan at talagang hindi sinasadya 'yon.

May mas malaki pa kasing issue kaysa diyan.

Ang bumangga pala sa akin ay..., siya. Sa dinadi-dami ng mga magagandang babae sa opisina namin, sa kanya lang ako nahumaling. Siya ang kaisa-isang crush ko sa office. Ano bang masasabi ko... nasagi ko ang boobs ng crush ko.

"Ay shit, sorry. Hindi ko talaga sinasadya 'yon." Alam naming dalawa ang nangyari. It can't be ignored. At bilang pagpapakita ng sensitivity, kinailangan kong mag-sorry. Kumbaga, sabi nga sa isang kanta, "'di naman ako manyakis 'tulad ng iba."

"Ah, okay lang. Ano namang mababangga mo diyan, e puro 'padding' lang 'yan." Ngumiti siyang sumagot.

'Tangina, ang cute niya talaga.

"Ano ka ba, wala naman talagang kaso--" Hindi ko nagawang ituloy ang sasabihin ko talaga dapat, at bigla kong inisip kung paano ko ba sasabihin sa paraang hindi siya masasaktan o mas magiging conscious sa kanyang size.

"Si Anne Curtis naman tsaka si Kim Chiu, maganda naman sila even if they have small boobs." Putangina, ano ba itong nasabi ko?!

"Ano?!"

"Ah, well. Let's just say that I have a thing for petite ladies." Sana umubra na ito.

Ngumiti siya. Ngumiti din ako. Ang awkward. Nasira ko na ba ang self-confidence niya?

At sa puntong ito, I had to make a bold statement. I had to make a move. I had to save my ass.

"Alam mo, crush na crush kita. Since last year pa. I'm attracted to you as you are. I like you. You basically don't need to change anything. You're cute, and you make my heart melt."

One second. Two seconds. Five seconds. Nagkatinginan kami sa mata. She smiled. I smiled. I can just see her warm smile - her braces-laden teeth.

Hanggang sa na-realize naming kami na lang dalawa ang nasa ground floor at hindi na namalayang may dumaan nang elevator at nagsipag-akyatan na 'yung mga tao.

Pinindot ko ulet 'yung elevator button. Natahimik lang kaming dalawa.

A couple of minutes later, we were making out inside the elevator. Ang pinakamatamis na halik ay ang mga halik ng crush ko.

(NOTE: Kung nakapagbasa ka na ng mga nauna kong "Micro-Kwento," alam mong hindi hango sa totoong buhay ang kwentong ito.)



Picture Of The Day



Mood: Sick
Quote: "Taken ka nga, for granted naman."

3 comments:

  1. ewan ko sayo carlos! hahaha :)))

    ReplyDelete
  2. pwede na sa tiktik yung kwento mo.
    heheeheh

    ReplyDelete
  3. WOOW! I love how you establish a story.. parang I was reading a novel. Yung mga precious hearts romance.. Are you a writer ba? btw, thanx for dropping by on my blog:)

    ReplyDelete

Comments are moderated. Credit is good but we need cash.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails